در صبح روز 4 خرداد ماه 1405، در محل دفتر رئیس دانشگاه تهران، تفاهم نامه راهبردی میان "معاونت گردشگری،وزارت میراث فرهنگی" و "دانشگاه تهران" به امضا رسید.

این توافق که با هدف تحول در گستره ملی منعقد شده، آغازگر عصر جدیدی از گردشگری هوشمند و دانش بنیان در کشور و گامی بلند برای پایان دادن به گسست میان "نظریه" و "عمل" در این صنعت است. نقطه کلیدی این توافق، ایجاد زیرساخت های لازم برای بهره گیری از فناوری های نوظهور نظیر هوش مصنوعی، اینترنت اشیاء (IoT) و واقعیت افزوده در پهنه جغرافیایی ایران است. در این مراسم تصریح شد که برای رقابت در سطح جهانی، ایران ناگزیر به استفاده از "گردشگری هوشمند" است تا بتواند تجربه سفر را شخصی سازی کرده و رفتار گردشگر نسل جدید را تحلیل کند. این همکاری، فراتر از یک سند اداری، به عنوان پلی میان "ایده و محصول" و "پژوهش و بازار" در سطح ملی توصیف شد.